|
مادرم ! روزگارغريبي است. چگونه شدكه ناگهان به ياد تو افتاد اين فرزند خود ازياد برده؟ مرا ببخش ! من آن زمان گرفتار نامرادي هاي روزگارغداربودم وامروزاسيرصنعت وماشينيزم،وابسته ي بخل وريامكروفريب ودروغ وخويشتن مداري؛ محروم ازعشق ومهرودوستي! راستي چه اسمي بزرگ تروچه موضوعي زيباتراز نام تو ؛ مادرم ...
تهيه شده توسط
علی غلامی
در تاريخ
پنجشنبه ۸ مرداد ۸۸ ساعت ۰۸:۲۶|
نظرات (3)
|
